İki dilde okuma-yazma

Bu hafta Charmian Kenner’in Becoming Biliterate (İki Dilde Okur-Yazar Olmak) adlı kitabını okudum; Defne gelecek sene okula başladığında neler olabileceği hakkında fikir edinmek için. Yazar Londra’da yaşayan ve en az iki dille büyüyen altı çocuğu 5-6 yaşları arasında evde aileleriyle, okulda İngilizce okumayı öğrenirken ve hafta sonu anadillerini okumayı ve yazmayı öğrendikleri okullarında gözlemlemiş. İki dili nasıl okuyup yazdıklarını, ailelerin etkisini, hafta sonu gittikleri okullardaki yaklaşımları ve normal okullarında yaşadıklarını anlatıyor. İngilizce’nin yanında çocukların ikisi İspanyolca, ikisi Arapça, ikisi de Çince (biri Mandarin, öbürü hem Mandarin ve hem de Kanton lehçesi) biliyorlar ve öğreniyorlar.

Kitap genel olarak çocukların çift dil öğrenmelerini desteklemek için yazılmış. Hiçbir yerde çocukların normal okullarında (İngilizce öğrenirken) zorlanıp zorlanmadıklarından, sınıf arkadaşlarına göre okuma seviyelerinin nasıl olduğundan bahsetmiyor. Daha çok ana dillerini öğrenmeleri için ailelerin çabalarını ve okullarındaki öğretmenlerinin neler yapabileceğinden bahsediyor.

Benim en çok hoşuma giden kısım çocuklara okullarında arkadaşlarına öğretmenlik yaptıkları bölüm. Sadece İngilizce bilen çocuklara İspanyolca, Arapça veya Çince yazmayı gösteriyorlar. Evlerinde de bir çoğu kardeşleriyle birlikte okulculuk oynuyor. Defne henüz Derin’e okumayı öğretmeye başlamadı ama kardeşine farkında olmadan İngilizce öğretiyor. Derin’in İngilizcesini anlamak daha biraz zor. Çoğu zaman Defne’ye soruyoruz “Kardeşin ne diyor?” diye.

Bu kitabı okurken Defne ve Derin’le derslerimizde bir eksiklik farketim. Bizim bir okul düzenimiz yok. Her gün aynı saatte, aynı yerde yapamıyoruz çalışmalarımızı. Bir düzen olmadığı için de bazen Defne’yi çalışmaya ikna etmekte zorlanıyorum. Bir de sınıfta olan arkadaş desteği ve öğrenme ortamı yok. Defne kendisinden başka hiç bir arkadaşının bunları yapmadığını biliyor. Bu da onun motivasyonunu etkiliyor. Okulunda öğretmenlerinin yaptığı etkinliklerin hepsine zevkle katılan kızıma benim evde bazen yalvarmam gerekiyor. Ben bunlardan arkadaşım Aslıhan’a şikayet ederken – onun kızı Lara dört yaşında- burada neden Türk okulu olmadığını konuştuk. Acaba biz başlatsak ilgilenen olur mu?

Bu kitapta ve birden fazla dil bilen çocukların eğitimlerini anlatan diğer kitaplarda sık sık bahsedilen başka bir konu da okullarında çocukların anadillerine ne kadar önem verildiği. Bu konuyu sanırım başka bir yazıya bırakacağım.

Reklamlar
Bu yazı çok dilli yaşam içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to İki dilde okuma-yazma

  1. Mete Tortop dedi ki:

    İnanılmaz ilgi ve keyfle okuyorum. Konuyla ilgilenirken, tarafsızım desem kimse inanmaz ama, ilgimi çekmese kesin okumam.
    Eline, gönlüne, emeğine sağlık.
    Madem konuda bu kadar başarılısın, bence üzerine git. Okul, vs. neyse!

  2. Geri bildirim: Evdeki dili okula götürmek | Defne'nin Annesi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s