Türkiye’den döndük!

Türkiye’de geçirdiğimiz zaman hiç bir sene bize yetmiyor. İki hafta göz açıp kapayıncaya kadar geçti. Çocuklar büyüdükçe eve dönmek de zorlaşıyor. Zamanın nasıl geçtiğinin, bir dahaki ziyarete daha ne kadar uzun zaman olduğunun ve en önemlisi özlemin daha çok farkına varıyorlar. İyi ki teknoloji var. Bir dahaki yaza kadar elektronik postayla ve ekrandan görüşmelerle idare edeceğiz artık.

Derin’in Türkiye hakkındaki ilk izlenimi “Ama burada herkes Türkçe konuşuyor,” oldu. İki hafta içerisinde bayağı ilerledi dilleri. Etraftaki yazılar, gazeteler, dergiler Türkçe olunca bol bol da okudular. Ancak neden birçok dükkan isminin İngilizce olduğunu pek anlayamadılar. Malum, buralarda ismi Türkçe olan hiç bir yer yok. Biz Türkiye’ye çok turist geliyor diye açıklamaya çalıştık. Özentiden değil yani…

Her sene olduğu gibi yine bir bavul kitapla döndük. Aralarına sıkıştırılmış güllü lokum ve çikolata kaplı badem ezmesiyle birlikte 🙂 İşte Defne ve Derin’in payına düşenler:

İlk olarak Galatasaray’da Yapı Kredi Yayınları‘nın mağazasına gittik. Defne’yle beraber okumak için hikaye kitapları aldık. Gözüme Ömer Faruk’un yazdığı Defne Ağacı ve Orman Kardeşliği kitabı ilişince hemen atladım. Buralarda hep aynı prenses masallarını duyuyoruz. Biraz kültür değişikliği olsun diye Oğuz Tansel’in Üç Kızlar masal kitabını aldık. İçinde beş tane kısa masal var. İlk önce ben Defne’ye okurum, sonra kendi kendine okur. Hazır Beyoğlu’ndayken Aslıhan Pasajı’ndaki sahaflara da uğradık. Burada Derin’in şansına Cin Ali serisini bulduk. Çok sevdi. Daha şimdiden ikinci kitabı bitiriyor. Benim okuduğum Cin Ali’ler değil ama bunlar. Bizimkilerin resimleri siyah beyaz ve çok daha basitti diye hatırlıyorum. Bunlar renkli. Ama olsun. Çocuklarımla beraber ilk okuduğum kitapları tekrardan okumanın zevki bambaşka!

Kitapçılarda çok yorulunca kendimizi İnci’de birer profiterol ve limonatayla ödüllendirdik 🙂 Bir sonraki kitap alışverişimiz Beşiktaş’taydı. Önce İş Bankası’nın yanındaki İş Bankası Kültür Yayınları’na uğradık. Eğlenceli Bilim serisinden Yer Altı ve Hava Durumu kitaplarını aldık.  Kızım denizkızlarını çok sevdiği için Carol Barton’un Denizkızının Dileği adlı kitabını aldık. Genelde çeviri kitap almamayı tercih ediyorum ama bu sene açıkçası çok dikkat etmedim bu kuralıma. Bir de Alkan İnal’ın yazdığı, Zeynep Özatalay’ın resimlediği Büyüyünce Ne Olsam? adlı kitabı. Buna benzer iki tane daha kitap vardı evde ama bir tane de Türkçe olsun. Ne de olsa meslek seçimi çok önemli. Bu arada Defne tatilden dönüşte “Ben büyüyünce Türkiye’de yaşayacağım,” diyordu. Hangi mesleği seçeceğine henüz daha karar vermemiş ama. Belki bu kitap biraz yardımcı olur.  Nerede isterlerse orada yaşayacaklar tabi ama bizim dileğimiz birbirlerine yakın olmaları. Yoksa ikisi arasında gidip gelmek çok zor!

Oradan çıkıp Kabalcı‘ya girdik. Ne kadar vakit geçirdiğimi hatırlamıyorum. Arada çıkıp Define Büfe’de karnımızı doyurmamız gerekti. Kabalcı’dan çoğunlukla ders kitapları aldık. Biraz da o yüzden çok vakit aldı. Defne ve Derin Türkiye’de okumadıkları için sınıf seviyeleri onların bilgileriyle tam uyumlu değil. Onlardan başka bir yazımda bahsedeceğim. Ders kitabı olmayan tek kitap Dünya Çocukları Atlası‘ydı. Fransızca’dan çevrilmiş. Ben Mandolin yayınevi’nin yerinde olsam kapaktaki  bayraklara bir de Türk bayrağı eklerdim. Kitabın içinde Türk çocuklarından bahsetmiyor ama olsun.

Aslında masamın üstünde daha kitaplar duruyor ama bu günlük bu kadar yeter. Ben şimdi Derin’le Cin Ali okumaya gidiyorum 🙂

Reklamlar
Bu yazı çocuk kitapları içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

3 Responses to Türkiye’den döndük!

  1. Anonim dedi ki:

    Merhaba,
    Ayy ne güzel Türkiye’de olmak… Tekrar hayırlısı ile gelirsiniz inşallah. Biz de henüz döndük. İstanbul’la Sena malum birinci sınıfa başlayacak. Sizlere da hayırlı yıllar olsun inşallah. Defne ve Derin’i çok öpüyoruz.

    Neslihan Korkmaz

    • Defne'nin Annesi dedi ki:

      Hemencecik geçiverdi zaman. İnşallah seneye tekrar geleceğiz. Sena’ya eğlenceli ve başarılı bir yıl diliyorum.
      Ebru

  2. lale dedi ki:

    Birlikteliğe doyulur mu hiç???

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s