Şükran Günü

Ülkeler, gelenekler, zaman değişse de bayram heyecanı değişmiyor. En çok çocuklar heyecanlanıyorlar. Hazırlıkları büyükler yapıyor. Mutlaka ailece yenilen güzel bir yemek oluyor. Çocuklara yeni kıyafetler alınıyor. Ve de okullar tatil oluyor. Biz Türkiye’den ayrıldığımızdan beri bayram kutlamıyorduk. Son üç senedir çocuklarla buradaki bayramları kutluyoruz. Buradaki hayatın ritmiyde Türkiye’deki birbirini tutmuyor. Üstünden o kadar zaman geçince de eski alışkanlıklar unutuluyor. Benim çocukluğumda bayramlar nasıldı diye düşündüm bu hafta.

Her bayram anneanneye ve babaanneye gidilirdi. Dedeler de zaten orada olurlardı 🙂 Şeker Bayramının birinci günü birine gidildiyse, Kurban Bayramının birinci günü diğerine gidilirdi. Mutlaka yeni kıyafetler alınırdı. Babamı bilmem ama annemle ben alırdık. Bayramlık olmadan bayram olur mu? Sonra mendil içinde bayram paraları toplanırdı. Tabi temiz mendilin içine pis para konulmayacağı için anneannem bayramdan önce bankaya gidip yeni para alırdı mutlaka. Herhalde parayı anneannem verdiği için dedemlere değil anneannemlere gidilirdi. 🙂 Bayramların çoğunu aynı hatırlıyorum. Ya da aslında bir çoğunu hatılamıyorum. Hepsi aynı gibi geliyor. Ama kuzenimle bayramlık kıyafetlerimizle bahçede bir koyunun kesilmesini seyrettiğimiz kurban bayramını unutamıyorum. Sonra bizi anneannemin komşusuna el öpmeye gönderdiler. El öptük, mendillerimizi aldık ve kanepeye yerleştik. Bize ince belli bardakta demli çay ikram ettiler. Kuzenim daha küçük olduğu için ona paşa çayı verildi. Bana çok sıcak çay. Çaylarımızı içtik. Sonra bekledik, bekledik, bekledik… Gelen giden oldu. Bizi sanki orada unuttular. Ne kadar kaldık bilemem tabi. Belki çok sıkıldığımız için uzun gelmiştir. Nasıl cesaretimizi toplayıp kalkıp gittik hatırlamıyorum.

Burada yarın Şükran Günü. Amerikalıların bir nevi hasat bayramı. Defne bir haftadır yeni kıyafetini ve ayakkabılarını giymeyi bekliyor. Akşam beraber yemek yiyeceğiz. Şükran Günü biter bitmez Noel hazırlıkları başlayacak. Ağaç çıkacak, süslenecek. Bir heyecan daha. Bayramlar farklı olsa da heyecanları farklı değil aslında. Ama bayramı bayram yapan aile olmayınca biraz buruk oluyor. Bunu çocukların anlaması zor. Onlar doğduklarından beri aileden uzaklar.

hindi2

Yine de Derin okulda yaptığı resimde bütün aile var. İki dede tek çöp adamla temsil edilmiş. Teyzeleriyle eniştelerinin isimleri de biraz Amerikanlaştırılmış. Herhalde öğretmeni okuyabilsin diye 🙂

Reklamlar
Bu yazı çocuklar büyürken içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

One Response to Şükran Günü

  1. Anonim dedi ki:

    Hepinize iyi bayramlar diliyor, sevgi ve hasretle öpüyorum. Ailece bir aradasınız, kıymetini bilin. Bakın bizim çocuklarımız nerelerdeler.
    Sevgiler

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s